W skrócie
- Awatar nie musi być fotorealistyczny, żeby rozmowa w VR była wiarygodna — liczy się spójność i ruch.
- Zbyt realistyczna postać trafia w dolinę niesamowitości i wywołuje dyskomfort zamiast zaufania.
- Badania pokazują, że mimika i kierunek wzroku znaczą więcej niż liczba detali modelu.
- Wniosek dla szkoleń: stylizowany instruktor działa lepiej niż nieudany fotorealizm.
Ten post na Blogu stanowi opracowanie tekstu: https://www.bath.ac.uk/announcements/buffed-up-avatars-deter-us-from-exercising-hard/
Naukowcy z brytyjskiego University of Bath przeprowadzili ciekawe badania. Przeanalizowali w nich zachowanie mózgu człowieka w stosunku do awatarów obserwowanych w wirtualnej rzeczywistości. W doświadczeniu skupiono się na aplikacji wirtualnej rzeczywistości motywującej do ćwiczeń. Okazuje się, że wyidealizowane awatary postaci, z którymi rywalizujemy w VR, wcale nas nie motywują do większego wysiłków. Badanie przeprowadzone przez Bath analizuje wpływ dwóch rodzajów postaci (wersji idealizowanej i realistycznej), z którymi badani rywalizowali podczas gry wyścigowej. Osoby ścigały się w wyścigu kolarskim. Jak pokazuje badanie, rywalizując ze swoim odpowiednikiem – realistycznym awatarem, średnio byli o 3% szybsi niż w przypadku rywalizacji z wyidealizowanym awatarem imitującym doświadczonego sportowca. BADANIA W TRENINGOWEJ APLIKACJI VR ZAPRZECZAJĄ TEJ TEORII
Co więcej, okazuje się, że w raz z nabieraniem przez grupę badawczą sprawności i biegłości w kolarstwie, wraz ze wzrostem sprawności różnica w wysiłkach rośnie. W badaniu uczestniczyli również profesor Eamonn O’Neill z Wydziału Informatyki, doktorant Zoe Jeffery oraz byli studenci Jordan Koulouris i James Best.To badanie jest pierwszym tego rodzaju, łączącym zarówno metody ilościowe, jak i jakościowe, aby lepiej zrozumieć wpływ dostosowywania awatarów na motywację w grach ćwiczeniowych w wirtualnej rzeczywistości.Badacze twierdzą, że możliwym wyjaśnieniem pozytywnego efektu realistycznego awatara jest mechanizm zwany sprzężeniem zwrotnym. Zakłada on motywację i wzrost wydajności wynikający z konkurowania z modelem własnym, z którym można łatwo się identyfikować. Ogólny i wyidealizowany model awatara obniża efekt sprzężenia zwrotnego, zmniejszając samo rozpoznawanie. „Nasze wyniki sugerują, że projektanci gier zdecydowanie powinni rozważyć zastosowanie realistycznego dostosowania awatarów, aby poprawić wrażenia i wydajność gracza”, powiedział dr Lutteroth.
Wyjaśniając znaczenie swoich badań, dodał: „Wiele osób ma trudności z osiągnięciem zalecanego poziomu aktywności fizycznej, a 40–65% osób, które zaczynają reżim ćwiczeń, przerywa pracę w ciągu trzech do sześciu miesięcy. Połączenie gier komputerowych z VR zrewolucjonizowało możliwości interwencji zdrowotnych, tworząc angażujące doświadczenie z możliwym odwróceniem uwagi od wysiłku fizycznego. Jeśli uda nam się przekonać ludzi do pozostania przy swoich programach ćwiczeń przez samoidentyfikację z ich awatarem, będzie to krok w dobrym kierunku. ”Interesuje Cię psychologia i VR? Czytaj także:https://epicvr.pl/pl/jak-ludzki-mozg-postrzega-wirtualna-rzeczywistosc/https://epicvr.pl/pl/pandemia-koronawirusa-to-dobry-moment-aby-przeniesc-nasze-zycie-do-wirtualnej-rzeczywistosci/https://epicvr.pl/pl/w-vr-po-raz-pierwszy-wskrzeszono-zmarlego-czlowieka-koreanska-matka-w-goglach-vr-spotyka-zmarla-corke/
